Houd dit vast

Onderstaand stuk is een vrije vertaling van het Engelstalige stuk Hold the Line dat Jonathan Smith, een epidemioloog gespecialiseerd in de overdracht van infectieziekten, op 20 maart publiceerde op Medium.

Als een epidemioloog infectieziekten voel ik me moreel verplicht om bepaalde aandachtspunten naar voren te halen m.b.t. de verspreiding van het virus.
Ik wil twee dingen heel helder maken.

Ten eerste:
We staan pas aan het begin van het ontwikkelingspad van deze epidemie. Dat betekent dat, zelfs met alle maatregelen die er nu al genomen worden, het aantal besmettingsgevallen en doden de komende weken nog steeds zal oplopen. Wereldwijd, landelijk, en in onze eigen gemeenschap.
Daardoor kunnen mensen gaan denken dat social distancing niet werkt. Het werkt wel.
Het voelt misschien zinloos. Dat is het niet.
Je raakt misschien ontmoedigd. Prima, dat is normaal in zo’n chaos.
Maar dit is het normale ontwikkelingspad van een epidemie.

Probeer dus je rust te bewaren. Deze vijand die nu tegenover ons staat is heel goed in wat hij doet; dat betekent niet dat wat wij doen faalt. Het is nodig dat iedereen samen in lijn blijft zolang deze epidemie nog erger wordt, wat onvermijdelijk is.
Dit is geen mening; dit is wiskunde, de wetenschap van de epidemiologie. Vele wetenschappers wijden hun leven aan het begrijpen van hoe ziektes zich gedragen, en deze ziekte is daarop geen uitzondering. We willen de gemeenschap zich helpen voorbereid op de impact van deze epidemie.
Blijf sterk en solidair, en weet met absolute zekerheid dat wat je doet levens redt, ook al worden er nog steeds mensen ziek en gaan er mensen dood. Je wil het misschien wel opgeven. Doe dat niet.

Ten tweede:
Hoewel de social distancing maatregelen (voor nu) redelijk goed ontvangen en opgevolgd zijn, is er een overduidelijk maar vaak over het hoofd gezien aandachtspunt rondom de verspreiding van het virus binnen groepen, zoals gezinnen.
Social distancing vermindert natuurlijk ons contact met andere leden van de gemeenschap, maar het versterkt tegelijkertijd het contact tussen gezinsleden. Dit voor de hand liggende en schijnbaar onbetekenende feit heeft echter een grote impact op hoe het virus zich kan verspreiden. Studie na studie laat zien dat als er ook maar een beetje contact is met mensen buiten het gezin (denk aan samen eten, maar ook aan kinderen die samen spelen op straat of in de speeltuin!), dat dan de verspreiding van de epidemie nauwelijks verminderd wordt door alle andere maatregelen. De algemeen geldende principes van overdracht gelden dan nog steeds, terwijl mensen wel de grote kosten dragen van sociale en economische verstoring, zonder dat de publieke gezondheid daarvan optimaal profiteert.

Beschouw je hele gezin dus als een eenheid; dat betekent dat als één lid ervan een risico neemt, dit risico geldt voor alle gezinsleden. Dus: als één gezinslid contact heeft het iemand buiten het gezin, geldt dat voor het hele gezin.
Schijnbaar onbetekenend kleine acties kunnen zo een grote impact hebben op de verspreiding van het virus. Als jouw zoon bij zijn vriendin langsgaat, en jij drinkt even later koffie met de buurvrouw, dan is je buurvrouw nu in contact gebracht met de besmette kantoorgenoot die de hand schudde van de moeder van je zoon zijn vriendin.
Dit klinkt misschien overdreven of belachelijk, maar dat is het niet. Epidemiologen zien dit keer op keer terug in de gegevens, maar mensen zijn zich er totaal niet van bewust. Van de andere kant kan een simpele keuze er ook voor zorgen dat deze keten van overdracht verbroken wordt!

Social distancing werkt vele malen beter als iedereen zich er zo goed mogelijk aan houdt. Ook al lijken losse acties klein en onbetekenend, en ook al duurt het lang voordat je iets van resultaat ziet van al je inspanningen en offers. Je kunt hiermee niet foetelen. Natuurlijk zoeken mensen naar uitwegen om de sociale isolatie iets draaglijker te maken – een ‘kort’ speelafspraakje, een ‘snel’ bezoekje aan een winkel voor iets wat je eigenlijk niet nodig had… al deze kleine acties worden nieuwe stapjes in het sociale netwerk van verspreiding van dit virus.

Zolang er geen vaccin beschikbaar is, zal deze uitbraak niet met één grote, soepele beweging beteugeld kunnen worden. Maar alleen met de optelsom van individuele keuzes en acties die alle leden van onze gemeenschap maken de komende weken, de komende maanden. Dit virus tolereert geen onwijze beslissingen.

Deze informatie kan ons helpen om voorbereid te zijn op wat epidemiologen weten dat er de komende weken nog gaat komen. Het is gemakkelijk om verstrikt te raken in het idee dat het toch niet werkt wat we allemaal doen, om verlamd te raken door angst, of om een beetje te gaan ‘foetelen’ de komende weken.
Maar als je weet wat we kunnen verwachten, en hoe belangrijk het is om deze lijn vast te houden, dan kunnen we hopelijk als gemeenschap hoop houden, goede strategieën kiezen, en zelf de juiste acties uitvoeren om te blijven volhouden in deze onzekere tijden.

Vrij vertaald door Nina Bien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *